Öylesine

Düşünemiyorum!
O kadar kızgınım ki düşünemiyorum!
Çok değer veriyorum.
Bazen gereksiz insanları yok yere seviyorum.
Hem de sevgimi kazanmak için çabalamazlarken.

Üşüyorum.
Sarıl bana!

Özlüyorum.
Her nefesimde daha çok özlüyorum...
Ama çok da kızıyorum.
Öfkemi yenemiyorum...
Belki gülümsese koşup sarılırım.
Bilemiyorum...

Gözler...
O kadar anlamlı bakar ki...
Bazen bütün aşkını ilan eder,
Bazen nefretini kusar.
Ve ben düşünüyorum...
Seviyor muyum?
Yoksa nefret mi ediyorum?

Sanırım özlüyorum...