Ben Böyleyim

Bütün acımı yitirdim.
Bütün sevgimi yitirdim.
Güvendiğim insanların hepsi bir bir gittiler.
Sevdiklerim zaten çekip gitmişti.

Sevmeyeyim dedim.
Güvenmeyeyim.
N'olur ki?
Oluyormuş.
Hem de çok şey...

O kadar kötü şekilde son buluyor ki bazen hayatlar...
Hiç yaşanmaması gereken şeyler yaşanıyor.
Hiç tadılmaması gereken acılar tadılıyor.
Ama insanoğlu çok güçlü!

Bazen ağlamıyor bile.
Tek damla gözyaşı bırakıyor odada.
Sonra çekip gidiyor.

Bazen sinir krizleri geçiriyor.

Ağlamamak güç gösterisi değil!
Ağlamak güçsüzlük hiç değil!

Ağlayan insan samimidir.
Ağlayan insanın canı çok yakılmıştır.
Ağlayan insan çok terk edilmiştir.
Ağlayan insan çok terk etmiştir.

Ağlamak sevmek gibidir.
Gerçektir, içtendir, istemsizdir.

Bazen bir şehri terk ederken,
Bazen arkada kalanlar için,
Bazen yaptığın hatalar veya seçimler için,
Bazen nefret ettiğin için...

Nefret öyle bir duygu ki...
Tarifi yok.
Yazsam sayfalar boşa harcanır,
Kalemler boşa tükenir.
Ama sevmek varken nefret etmek...
Nefret eden kişi için değil!
Edilen kişi için acınası!

Tren garında unutulan valiz gibi.
Boş ve anlamsız.
Sahipsiz ve duygusuz.
İşte öyleyim.

Sevmek istedim arkadaş!
Güvenmek istedim!
Bu en uzun yazım olacak...
Bir sigara yakmalı,
Boş boş yazılmaz bu.

Unutmak ne güzel.
Unutulmak çok acı!
Ben ne yaşadım bu kadar?
Bu kadar hüzün verecek,
Bu kadar acı çektirecek,
İnsanlara güvenmemi engelleyecek...

Ne yaşadın dost sen!

Ben acılarımı unutmam.
Ben sevinçlerimi unuturum.
Mutlu anlar olgunlaştırmaz.

Bir zaman gelir.
Ve artık üzülsen de,
Kırılsan da...
O lanet gözyaşı düşmez gözünden.

İçin parçalanır belki,
Belki çığlıklar atmak istersin.
Ama çıkmaz o nefes içinden.

Küçük bir kızdım ben.
Toz pembe dünyası olan.
Bebekleriyle oynayan.

Sonra bir adama güvendim.
Gözlerimi açtığımda güvendiğim ilk adama.
O toz pembe dünyamı
Siyah beyaz yapan adama.

Yıllar geçti.
Bir adama daha güvendim.
Hatta o adamı tüm kalbimle sevdim.
Siyah beyaz olan dünyam
Toz pembe oldu tekrar.
Ama aynı adam,
Dünyamı nasıl toz pembe yaptıysa...
Geri siyah beyaz da yapabileceğini gösterdi bana.

Çok şey yaşadım dost!

Acılardan beslenen bir kız oldum ben.
Kırılmayan, üzülmeyen,
Sevinmeyen bir kız oldum.
Canı yanmayan,
İnsanlara güvenmeyen bir kız oldum.

Ben ağlamayan bir kızım.
Ben umursamayan bir kızım.
Ben insanları önemsemeyen bir kızım.
Ben büyük bir aşk yaşamış bir kızım.
Ben büyük terk edilişler yaşamış bir kızım.
Ben terk edilişlerin şahını yaşamış bir kızım.

Ben artık kimseye değer vermeyen bir kızım.