Sadece İstiyorum

Çok şey var söylenecek,
İnsan yok söyleyecek
Sanıyorsun ki farklı davranılıyor bu sefer
Ama hep aynı
Aynı başlangıç
Ve aynı son
Her seferinde!

Değiştiğim belli
Üzülmüyorum mesela
Kırılmıyorum da
Umursamıyorum
Sadece yaşıyorum

Seviyorum filan sanıyorlar
Ama sevmiyorum da aslına bakarsanız
Çok güzel oynuyorum

Anı biriktirmiyorum
Yaşandığı an silip devam ediyorum
Gülümsüyorum
Ama sahte
Fark etmiyorlar
Bu iyi bir şey

Affettim herkesi
Bana düşer mi yargılamak
Keşke düşse

Hiçbir şey olmamış gibi tekrar güvenebiliyorum
İlginç olan da bu
Kaybedeceğimi,
Benim olmayacağını bile bile
İstiyorum

Küçük bir kız çocuğunun oyuncak istediği gibi
Ben de istiyorum
Benim olsun
Ve hiç gitmesin istiyorum
Ama gidiyor.
Gitmek zorunda!
Çünkü benim değil.

Geceler Olmasın

Yazamıyorum artık... Yapamıyorum.

Gündüz her şey çok güzel. Özlemiyorum. Hatta başkalarıyla görüşüyorum. Ama gece olunca... 

İçimde bir şeyler başlıyor. İnsanları sevmez oluyorum. O hariç. Cem Adrian iyi gidiyor geceleri.  Replay tuşunu sikiyorum resmen geceleri. Yanında da bi sigara... Kalbim daha hızlı atıyor. Daha çok kan, O'nu seven hücrelerime gidiyor. Daha çok gözyaşı, daha çok özlem, daha çok yalnızlık ve daha çok sessizlik getiriyor geceler bana.

Geceler bana bunca şeyi getiriyor da neden O'nu getirmiyor? 

Soracak çok sorum var. Ama soracak kimse yok! 

Sen hiç nefret ederken delice sevdin mi? Ben çok sevdim! 

Geceler bana O'nu sevdiren.

Sen hiç sevdiğin insanı görmemek için başka bir şehre gittin mi? 

Sen hiç sana asla gelmeyecek birini bekledin mi? 

Peki ya sen hiç senin olmayacak birinin oldun mu?