Biz Olamadık

Rakının yanında en güzel sen giderdin

Su değil

Ki bilirsin susuz içerim rakıyı

Sensiz değil

Aşk mıydı bu

Ağlamazsan aşk olmaz derler

Çok ağladım

Bilmezsin sen

Yoktun ki

Hiç olmadın

Hep çağırdım

Hiç gelmedin

Varsın gelme

Biz de böyle olalım

Biz olmadan varolalım

Birbirimizi sevmeden, sevelim

Başkalarını öpelim.

Acıtıyor

Aklıma geldin yine

Önce gülümsettin

Sonra hüzün kapladı bedenimi

"Gülüşün..." derdin ve öperdin. 

Sarılmak ne güzeldi seninle,

Uyumak ve sevmek seni...

Ağlasam ne yararı olur ki?

Haykırsam sokaklarda,

Duyar mısın sesimi?

Sevebilseydik keşke

Olabilseydik keşke

Kalabilseydik keşke

"Gülüşünden öpüyorum..."

"A"

Ne kalabiliyorum,
Ne gidebiliyorum.
Sevemiyorum da...
Nefret de edemiyorum.
Ben yaşayamıyorum.

Sigara içiyorum durmadan,
Ve ağlıyorum.
Ha bir de "Ahmet Kaya" var!
"Rakı olsa güzel olur" dediğimiz şarkılarıyla...

Çok sevdim biliyorsunya,
Senin yerine de ağlayabilecek kadar çok.
Çok da kırdım, kırdık...
Tükettik "biz"i...

Aşk böyle bir şeymiş ama, yeni anladım.
Çok güçlü bir deprem gibi gelip;
Yerle bir edip bitiyormuş.
Ama biz şanslıydık.
Biz aşkı birbirimizde yaşadık.

Çok sevdik,
Çok yıprattık,
Çok güzel yaşadık,
Çok güzel bitirdik.

Sessizliğim

Arıyor gözlerim 

Beni beklediğin köşebaşında

Hep aynı yerlerden geçiyorum

Ama sensiz

İçimi acıtıyor

Yağmurda o şarkıyla yalnız yürümek

Herkeste seni arıyorum

Belki gülüşünü

Söylediğin bir sözcüğü

Ama bulamıyorum ne çare

Özledim demek yersiz olur

Sevmişim demek yetersiz kalır

Kelimeler tercüman olamıyor hissettiklerime

"Çok sessizsin bu sıralar" diyorlar

Söylesene

Kelimeler yetmezken 

Ben neden konuşayım ki

Bitmiş

Şimdi bir sigaranın son demlerindeyim.
Arka fonda çalan şarkılar,
Mum ışığında birkaç yudum bira.
Halbuki şarabı tercih ederdim,
Bilirsin...
Biraz hüzün hakim geceye.
Birkaç gözyaşı belkide...
Dertler son bulur mu demeyin;
Alkolle, "bitmiş sigara"yla.
Sona ermese de bazı şeyler,
Tadı kalıyor damağında.

İnsanoğlu

İnsanlar kurnaz
Acımasız
Bunu yeni öğrenmedim
Ama her seferinde tekrar hatırladım
İzin vermediler güvenmeme
Sevmeme, inanmama
Kötü olduğumu göre göre
Yine vurdular, üzdüler
Olsun dedim her seferinde
Yaşanmalıymış demek ki dedim
Ders aldın işte fena mı oldu dedim
Ama yapamıyorum daha fazla
Katlanamıyorum, inanamıyorum
Boğazımda bir düğüm
Ağlayamıyorum artık
Ağlarsan güçsüzlüğünü gösterirsin dediler
İnanmadım ağladım
Ama artık dökecek gözyaşım kalmadı
Tükendim, halim kalmadı yaşamaya

Bitmemiş

Papatyalar diyorum...
Beni anlatıyor gibi.
Böyle kendi kendine konuşuyor onlar da
Deli değiller
Yalnızlar sadece
Yüzleri gülmüyor
Dedim ya sadece yalnızlar

Ne kötü şey bu yalnızlık.
Yalnız olmayıp da kendini yalnız hissetmek...
Değişiklikler yaratmaya çalışıp başarısız olmak.
Yazmak isteyip yazamamak.
En kötüsü de bir işe yaramamak.

Ah o papatyalar...
Beni benden alırlar.
Bakıp saatlerce ağlayabilirim mesela
Ya da konuşabilirim.
Bir sigara yakarım onların uğruna
Bir tane daha
Ve bir daha...