Bazen elimizde olmadan hatalar yaparız.
Biliriz aslında hatanın "Geliyorum!" dediğini.
Hissederiz bir şekilde...
Ama engel olamayız.
Engel olabileceklerimize de engel olmak istemeyiz.
Bilerek yaparız yani.
Bir andan sonra umursamayız hiçbir şeyi.
Karşımızdakinin bir hareketi
Veya söylediği bir söz duyguları siler atar.
Duygu olmayınca mantığını da iptal eder insan.
Bazen de ilaçlar umursamaz davranmamıza sebep olur.
Dönüp arkana bakarsın,
"Keşke!" dersin.
Ama olan oldu bir kere, geri dönemezsin.
Unutup yaşamaya devam edeceksin...
Gözünden yaş bile akmaz.
Sende o hataya dair bir iki iz kalır.
Ve sen yaşamaya devam edersin.
Bazen için burkulur,
"Keşke"ler hayatını basar bir anda.
Oturup ağlarsın saatlerce,
Gözlerin şişer, sesin kısılır...
Ama geri döndüremezsin zamanı.
O düştüğün küçük durumu düzeltemezsin.
Bir sigara yakarsın.
Zaman geçmez.
Yaralar kapanmaz.
Hatıralar unutulmaz.
Hatalarınla yaşamayı öğrenirsin sen de.
Hayatın verdiği en büyük derstir bu.
Sen hayaller kurarken ufacık bir hatayla bütün hayallerin bitmesi.
Bir metropolün bir anda yerle bir olması gibi...
Hayatta yanlış düğmeye bastığın o an...
Alışılması zorunlu, geri çevrilemez ve unutulamaz bir an...
Yaşa hadi!
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder