Özledim

Tam unuttum dersin karşına bir cümle çıkar ve bütün anılar geri gelir. Gözyaşları hücum eder. Sen düşünmemeye çalışırsın, yutkunursun ama o yaşlara mani olamazsın. Boğazın düğümlenir, hıçkırıklar yüzünden nefes alamazsın. Sarılsan geçecek oysa bilirsin. Ama sarılamazsın.

Belki tek bir bakış her şeyi düzeltebilir. Tek bir kelime; özledim... Ama dudaklar o harfleri oluşturmana yardım etmez işte. Hayat karşılaştırmaz sizi.

Sen hiç nefessiz kalıp ölmeyi istedin mi?

Bir anda bütün anılar hücum ediyor beynime. Hangisini seçip tekrar yaşasam? Buldum!

Hava buz gibiydi. Okuldan çıkmıştık ve altımda etek vardı. "Bu havada etek giyme, hasta olacaksın." demişti.  Dershaneye kadar yürümüştük. Sıcacık elleriyle ellerimi ısıtıyordu. Onu bırakıp gitmek istemiyordum. ilk kez elimi tutuyordu ve midemde kelebekler vardı. Gözlerinin içine baktım, sevgi doluydu. "Sarılabilir miyim?" dedim. "Hayır." dedi. Üzüldüm önce. Sonra kollarını açtı kocaman. "Burası her zaman senin!" der gibi... Başımı göğsüne yasladım, yüzümü gömdüm sıcacık kalbine... Kalbi yerinden çıkacak gibiydi. Beni çok seviyordu. Onu çok seviyordum. 

Ama sevgi dozunda güzeldi...

Çok sevmiştik. Ve birbirimize zarar verdik....